Nastrój wdarł się przez okna do wewnątrz Mężczyzna, który odszedł Biała tarcza księżyca Potargane chmury zniweczyły gwiazd nadzieję Zbezcześcił święty spokój miejsca Ściany zacisnęły się wokół ciebie Byłabym ci posłuszna Jednak... Pozostała twarz tuż przed oczami Gdy poszedłeś do niej Nie bądźmy wciąż przyjaciółmi Czerwień truskawek przypomina krew Zamrożonych jak moja Zasłońcie okna by odpędzić ducha Pozwólcie świecić słońcu Odwiedźcie mój pokój by zamieszkała w nim niewinność Zatopić żeby w mięsie Rozerwać beznadzieję teraźniejszości Nie pozwolić wodzie ucichnąć Marzenie o miłości, która wszystkiego żąda i wszystko daje Sierpień, 1994
	Z otchłani szarości Z pomiędzy strug deszczu Wyłoniła się gwiazda by zginąć Zwiastunka rozkoszy i bólu W ustach gorzki smak po papierosie Ciało spocone muzyką Przeraźliwa słodycz malin Smok z ciemnego stał się jasny wciąż przyczajony Paradoks metafizyki nie będzie rzeczywistością jest nią Z goryczy powstało Gorycz pozostanie Jakkolwiek nakaże smok Pozwól mi unieść się niewinności Najwyżej Wciąż wyżej I wyżej Niech spadnę Ptak o starożytnym obliczu powstaje z popiołów Ujrzeć gwiazdy Światło księżyca Poblask nadziei Sierpień, 1994
	Smutna pieśń trawi moje wnętrzności Samotność jest treścią mojego życia Przyjaźń nie potrafi wyplenić ze mnie rozpaczy Tylko miłość może mnie zaspokoić Lecz ona nie nadchodzi i nigdy nie nadejdzie W takich chwilach chcę rozewrzeć sobie żyły, Okaleczyć swoje ciało Zadać sobie jeszcze większy ból Nic nie jest w stanie zagłuszyć niepokojących mnie uczuć. Boję się ostatecznego rozwiązania, Strach i resztki nadziei powstrzymują mnie przed pogrążeniem się w nicości. Czekam na moment, w którym postradam zmysły. Jeżeli i to nie nastanie.... Zacznijcie lękać się potwora skradającego się w ciemnościach................... (bez daty)
	Oczekiwała nadejścia końca świata Nie nastąpił To by nic nie dało Ty wiesz Mówiła ci, Jaka byłaby twoja kara 1993
	Ty która dałaś mi wolność Spętanej w dybach teraźniejszości Tuż przed progiem degresji Pozwolisz mi poznać prawdę Będę wspinać się na szczyt Leżąc pośrodku rozkładających się śmieci Szczęście nadejdzie samoistnie Kiedy maligna zalęgnie się w umyśle Stanę i powiem na szczycie góry Gdy niebo walić będzie piorunami „Przeklęci niech będą Bogowie, którzy stworzyli ten świat” Nadchodząca refleksja Przeklęcie rzucone na siebie Rozkazałam marzyć O umarłym bohaterze z nieistniejącej krainy. maj, 1994
	Gdy zabierzesz jej wszystko To co jej pozostanie? Bez wolności, rozumu i siły Będzie miała godność, Gdy zabierzesz jej godność, Pozbawisz ją życia. 1993
	Narodziłam się na kartach powieści której byłam autorką Mojego życia rozkoszy i smutku Przyszedłeś by odejść Prosiłam byś został na chwilę Już na początku zostaliśmy skazani Wszystko, co kiedyś kochaliśmy Pozwoliło się nam znienawidzić Pozostała po tobie tylko gra słów na papierze Bać się kochać Rosnące pokłady na dnie serca Można je rozbić jednym kopniakiem Nim wypełni się pustka Z nienawiści uczynić cnotę Najbardziej piękną parszywą z wszystkich Reszta nie wyłoni się z chaosu Sierpień, 1994
	Pieśń unosząca się nad rozświetlonym miastem świecące ciepło bije z zamkniętych okien zimny balkon zdławiona krtań samotnego serca tęsknota za umarłym rajem koniec nastąpił nim ujrzałeś pierwszy promień słońca Styczeń, 1994
	gdy odnajdujesz sens życia pierdolony śluzowaty bezmiar rzeczywistości obserwuje twoje poczynania łuskowate dłonie uzbrojone w szpony dotykają torsu wyłamują żebra miażdżą serce ręce dziewczyny przywiązane do krzyża wokół śmiechy czyż to nie ekscytujące? powinnaś być szczęśliwa uwolnimy cię od brzemienia boskości Styczeń 1994
	Jesteś bogiem - to boli Styczeń, 1994
	Przekroczyć granice rzeczywistości otworzyć drzwi percepcji nocą gdy pogasną światła gdy ucichnie muzyka stalowe ostrza wciskają się pod czaszkę paraliżuje płomień lodowego ostrza środki odmieniające świadomość eliksir absurdu Styczeń, 1994
	Gdyby motyle miały tylko jedną parę skrzydeł Czy wziąłbyś mnie w ramiona? Rzeczywistość teraźniejszości okrada nas Tutaj jestem Bogiem Karam i nagradzam Chełpię się mocą, którą sobie dałam Jestem księżniczką na Szklanej Górze Więźniarką własnego serca Gdybyś pokazał mi skromny pokoik Może stałabym się kobietą Maj, 1994
	Gdy przyszedł skąpany w promieniach słońca Dziewczyna nocą wędruje po dachach Papierosowy dym przesłania wszystko dokoła Muzyka potęguje uczucia Uwolnić się Umrzeć I pozostać Jego umięśnione, opalone ciało Chciałam tylko być Rozgrzane powietrze faluje Promienie przenikają w głąb czaszki Woda gotuje się Słyszę szum w głowie Umrzeć I przeżyć rozkosz Zamordować świat by pozostał ci posłuszny W pokoju wiszą zdjęcia Ja spaceruję po dachach Umrzeć w każdej chwili by wpierw dokonać dzieła Niewinność zamieszkała na ścianach pokoju Jutro powrócę dla rozgrzanego ciała Aby niewinność mogła mnie ogarnąć zupełnie Lipiec, 1994
	Smok z chmur o giętkim ciele odrywa się z czeluści Serc morderca Niewinności wróg Pozwala by refleksji przyszedł czas Nienawistnej miłości zaprzeczyć bytu Żywioł rozrywa jego czas Niech miłosna nienawiść zostanie w nas Szarość fioletu wypełnia przestwór A smok czarne kłęby rozedrgał w błękicie Opozycją szarego oranżu zlewa się on Potwornym cielskiem obejmując świat Gdzieś nadzieja jawi się wśród liści A granat wieść niesie straszną Powiedzieć słowo by rozjuszyć smoka Zimne igły ugodzą się tysiąckroć tak jakby krople deszczu..... Sierpień, 1994
	Na krawędzi życia... Żyletka rozdarła miękką tkankę Krew skapuje do kielicha Ambiwalencja rośnie w postępie geometrycznym Dlaczego nie chcesz? Uwodzicielska śmierć wabi cię Pójdź w jej ramiona Ona da ci ukojenie Tam czekają na ciebie jej apartamenty Wonne kwiaty rosną na posadzce Żywa trawa łaskocze cię w pięty W altance czeka na ciebie upragniona kochanka Maj, 1994
	Jak rzekli: wierzę w Boga gdyż Ten mnie nienawidzi Nad zatęchłym bagniskiem duszy unosi się mgła Powolne masy przesuwają się w trakcie eonów Dni mijają Noce odchodzą w niepamięć Przez cuchnące zwały ścierwa przetacza się zepsuta ropa Z dawno zmarłych gałęzi zwisają strzępy liści Skapuje woda Śmietnik zużytych emocji Toczy się w kierunku przepaści By roztrzaskać się na skałach i zatonąć w odmętach Październik, 1994
	W ciemności nie dojrzysz znaku na papierze nagromadzenie szczegółów gra wyobraźni Śpiące miasto rozbite latarnie świętujące prostytutki czarne koty jedno rozświetlone okno Twarz przytulona do poduszki gra wyobraźni nagromadzenie szczegółów oddechy coś zgrzytnęło w ciemności Czy ja to rano odczytam Grudzień, 1993
	Mgła brak księżyca gwiazd pył bez którego nie możesz żyć betonowe mury posegregowane narody szczątkowa zieleń nocne lokale papierosy alkohol rozpusta bezpieczeństwo dane ci przez scentralizowanie świata dobro większości ponad dobrem jednostki 1993
	Tamto odeszło w bólu życia Rozkosz i udręka Zatopione w zimnie codzienności Tęsknota za tamtym cierpiętnym upojeniem Istnieć dla istnienia Giętka istota stabilna wśród sztormu Samotna samowystarczalność Wypalona pragnieniem niewinności Od zawsze po wieczność Stoi porozrywana Ukrywa ciche łkanie tęsknoty za nawałnicą która ją opuściła Wrzesień, 1994
	To byłoby piękne, gdybyś to zrobiła Cóż z tego, że twe ciało pożyje jeszcze trochę Uniknęłaś piękna gorące ciało nie możesz oprzeć się żądzy umięśniony brzuch, uda włosy, genitalia usta, język, ślina pot uciekając w noc przed nocą gorąca krew ścieka z miejsca w które przyłożyłaś żyletkę dokonało się zaspokojenie twe podbrzusze nie miało nic do tego orgazm we krwi sperma szkarłatnego koloru ostatni pocałunek na martwych wargach jaka szkoda, że tego nie zrobiłaś Styczeń, 1994
	Oczekiwanie decyzja wahanie Letnie gierki na plaży Aby wszystko znalazło dopełnienie... Sny Sny wypełniające czeluść Porządkujące chaos W snach dokonują się marzenia Tylko jedna szansa na tysiąc Spotkamy się po latach oczekiwania Błysku zagubiony w ciemnościach Przypadkowe spotkanie – Pozostawiło ślad w ciemności Jeśli to przeznaczenie – Nie ma przed nim ucieczki Czy miasto to też jest zbiorem kwantów? Sierpień, 1994
	Wiersze są zwichrowanym czasem Pułapka Ohydna zachłanność Zniewolona emocja Dopasowana do ram Wściekłość chce zamienić wszystko w proch 1993
	Przychodzi jak Cień Siada i milczy Milczenie rozrywa na strzępy Niezauważalny Cień Tajemniczy i nieodgadniony Gdzieś tam kłębią się myśli Pod twardą skorupą Którą obudowany jest wszechświat Cień tworzy romantyczną wizję legendarnego zabójcy kobiet Snuje nihilistyczną opowieść o Was W jego wnętrzu znajduje się skarb zakopany w ziemi Ukryty przed wścibskim okiem Cień Was przeraża Nie rozumiecie go Maskujecie strach Kpicie z niego Maj, 1994
	Jakże onieśmielona czuję się Kiedy chcę Kiedy planuję Byś czytał moje wiersze 1992-3 ?
	Dawni poeci Wobec których zawiniono... Błagają Cię Dlaczego chcesz by Cię nienawidzili? Mur ginący w przestworzach Gdyby choć jedna cegła runęła Roztrzaskała ohydę urazy Od tak dawna... Hiob odrzucił własne imię Oglądając blizny na nadgarstkach Z żałością myśleć o bratniej wojnie.... ...która trwa Nie wystarczy chwila Nie wystarczy dotknięcie Spełnienie nie nastąpi w ciągu wieczności Sierpień, 1994
	Nie daj im się, Nie pozwól, aby cię ubezwłasnowolnili. Oni są bardziej szaleni niż ty, 1993
	Pragnienie zanurzenia się w rozkosznym buszu Puszcza jej giętkie liany oplatają kłujące kolce zmuszają cię do posłuszeństwa korzeń wnika do twojego wnętrza budzisz się niezaspokojona 1993
	O wszystkim zapomniałam Byłam sobą Byłam wszystkim I nikim ponadto Przyszedłeś z nikąd - a może wróciłeś dokonując spustoszeń Kim jesteś? Kimś kto ma moc? Co myślisz? Czy nie myślisz? Zostałam stworzona dla zaspokojenia twojego libido Gdzie kończy się zabawa a zaczyna... ....Co? Niespodziewanie spaść Lina została przecięta W dole szaleje burza Lipiec/Sierpień, 1994
	Złóż mnie w ofierze Okalecz ciało Zlizuj krew Spływającą po piersiach W agonii orgazmu nasze dusze ogarną płomienie Staniesz się niewidzialny Nieśmiertelność Jest domeną smoków będziesz mógł wybrać sobie kolor 1993
	Płynę na falach podświadomości Wiedzie mnie muzyka Serce moje pełne jest goryczy Cień Ziemi na zachodzie Mieszkaniem moim jest Biała Jaskinia Jak wiele jest w stanie uczynić Miłość 1993
	Wciąż tęsknić do tego co było przedtem co było przedtem Wciąż marzyć o tym co będzie potem co będzie potem Brudna woda kapie z kranu kapie z kranu Wstrętna woń dobywa się ze ścieku dobywa się ze ścieku Śliskie usta przesiąknięte tytoniem przesiąknięte tytoniem Pożądliwy język penetruje twe wnętrze penetruje twe wnętrze Ohyda zamieszkała pośród nas i pozbawiła nas mocy smutku Zatopić się chwilę w muzyce chwilę w muzyce Śmiechu smutnej egzystencji smutnej egzystencji Porwać się woni półmroku woni półmroku Perwersyjnemu cierpieniu świata cierpieniu świata Wbij zimny kolec w ośrodek rozkoszy By wydobyć ostatni piękny spazm umierającego boga. Październik, 1994
	Piaszczyste drogi prowadzą w dal nieznośna udręka samotności słońce robi z mózgu skiśnięty budyń ostatnie krople zasychają na torsie pod pustą jamą z której kapią łzy pogoń poszukiwanie suchość w ustach kaktusy piekło w głowie zostało ci jeszcze wiele do przebycia 1993
	Targająca światem ohyda Przepełnia po brzegi mnie chuć Obrzydliwość wypełnia swoimi mackami szczeliny Wdziera się przemocą do mojego wnętrza Szarpie rwie rozrywa Utrata spokoju jest ceną jaką trzeba zapłacić 1992 / 3
	Ludzie maszyny tresowane zwierzęta biegną do celu nie widzą go nie czują nie słyszą tak im powiedziano nie wiedzą to nie oni go wymyślili 1993
	Niepokój ogarnia nas sen morzy nie daje rady chęć szaleństwa gorącego ciała człowiek zagubiony wśród bloków miasta ulicznych latarni kilku oświetlonych okien sam w domu pełnym ludzi sen, odgradza go od świata nie chce aby nadszedł dał ukojenie moc spada jak sęp na ofiarę pytania w pełni życia nie rozładowanej energii niezaspokojenie krzycz albo podetnij sobie żyły Grudzień, 1993
	Jak mężczyzna gdy wślizga się do jego łoża piękna kobieta nie odtrąci jej nie ma takiej przysięgi posiądzie ją Jestem kobietą płonę cień wkrada się pomiędzy uda Utrata rozsądku którego nigdy nie było Tyle straconych dni nie wiedziałeś nie różnię się bardzo od ciebie Grudzień, 1993
	Mężczyzna jego ciało wabiło szał zmysłów skóry opinające się mięśnie bohater z legendarnej krainy Jedna kobieta mogłaby oprzeć się wierna kochanka swojego męża uległa rozpuście Grudzień, 1993
	Przyjdź ucałuj moje usta rozpal żądze przyciśnij mnie mocno to może nie powtórzyć się Należę do innego co to znaczy wobec samotności gorącej nocy ogniska twojego ciała Nie będę cię wabić przyjdź Nocą pod wspólnym nakryciem daj mi rozkosz uczucie Z tobą jestem jak dziecko w łonie matki Grudzień, 1993
	Mordercy wędrują po zaginionym lesie barokowy portret romantycznego zamku ze smutkiem zbieram wypadające włosy Obrazy przesuwają się przed oczami 1993
	Szafirową toń twych oczu odnaleźć Zapomniany kolor z obrazu Moneta widoki Londynu To tylko symbol, który nic nie znaczy Zupełnie odszedł przez czas uwiedziony Wspomnienie ciała ono będąc niezdobyte pozostało takim Chociaż nęciło prowokowało całą istotą Intensywne pożądanie nie dało rady Prawda okazała się kłamstwem w każdym z założeń gdzieś pomiędzy wrześniem a listopadem 1994
	Drżę z zimna wciśnięta w kąt u stóp twojego tronu Panie... 1992 / 3 ?
	Coś żyło... znienawidzone uczucie Ktoś inny je zbezcześcił Zapędził do zagrody wstrętu i ohydy Lecz Coś pozostało Łudziło chęcią odejścia Lecz moc trwa Moc przeżyła Moc zwyciężyła Moc cierpi A samotna dziewczyna spacerująca po dachach Zbłąkała się na Alei Samotności Cóż innego pozostało Jak poprosić o kolejny policzek kolejny, kolejny, kolejny Pozwolić bić się po twarzy Pozwolić samemu to uczynić Gdyż kiedyś ów dzień nastąpi Ty Który Jesteś Ty Który Sądzisz Wobec Którego pozostało zatonąć w cynizmie Ty Jeden Najukochańszy Dla Którego moje łono pozostanie zamknięte Tobie plunę w twarz Lecz wpierw pozwól bym mogła otrzymać jeszcze jeden policzek. (Ten facet, o którym pisałam w tym wierszu to prawdopodobnie Bóg, kiedyś się z nim ostro pożarłam i tak mi zostało. Najbardziej mnie wkurzył tym, że bez względu na to jakimi obelgami się go obrzuci to i tak dalej mnie ignoruje). Grudzień, 1994
	Jak można być tak piękną...? Kto ci pozwolił mieć takie oczy... Twarz obleczoną alabastrową skórą okala grzywa płomiennych włosów A imię twe brzmi Intuicja kobieto o obliczu wyciosanym z kamienia drwiąca z pulsującej śmierci 1992 / 3
	Angie, Angie ... krzyczysz Długie nogi dziewczyny sprawiają, że nie możesz powstrzymać wzwodu Ona nad tobą panuje W jej ręce oddana została władza Miłość jest zabroniona gdyż dzieci są przeklęte 1992 / 3
	Z pomiędzy moich nóg wyłażą węże Liny oplątujące nagie ciało Skrępowane ręce – zniewolona dusza Spazm, który wlazł pomiędzy wiersze 1992 / 3
	Cisza Dym przesiąkł atmosferę a kiepy zalegają pudełko zapałczane Wspomniałeś o wierszu Chcę spełnić twe życzenie Jedno z wielu To tylko mogę Nie zabronisz mi niezależnego w mym sercu Wspomnienie dawnej poezji nęka Drobiazgu niegdyś zabrakło Którym się zaczęło i odeszło natychmiast Wymówki dla złości Cóż powodów dzisiaj niemało Czemuż jednak tak trudno psy spuścić i w szale się zapaść? Flegma zalega płuca i w gorączce tarzało się ciało Lecz błysk nie ustał świecić Choć mrze już jego barwa Niesforne dziecię marzeń Błysku zagubiony w ciemnościach Nigdy cię nie spotkałam Nie narodziły się jeszcze ciemności Dawne pytanie retoryczne Znalazło swą odpowiedz Miasto to nie jest zbiorem kwantów i żadne wśród znanych nim nie jest Zdarzyła się noc której nie było Wówczas puzzle złączyły się w całość Gdyż dziewczyna z dachu odnalazła klasyczny element by niewinność zamieszkała na ścianie Nie będzie dalszego ciągu Dziś jeszcze w dal pomknie niesforna dusza Zazdrosna losu Pijanego Statku godzina 0: 53, 11 października 1996
	Jestem królem świata piwo jest jego największym darem cudowność życia Rekin ludojad odgryza ci kończyny Przepełnia mnie radość nie ma zła nie ma dobra nie ma piękna nie ma brzydoty wytwory naszego umysłu piękno, zło, dobro, brzydota kocham cię kocham was chwila, moment, drzwi percepcji ekstaza logika przyrody chaos szatana czekam na ciebie całe życie może przyjdziesz czy nie przyjdziesz łechtaczka punkt „g” w macicy długi gorący narząd nasienie praca pomaga przezwyciężyć samotność pieprz się ze mną a ja będę się pieprzyć z tobą kwintesencja życia pijany Jim Morrison pogotowie erotyczne kocham cię żyletka na łonie pomarańczowa krew orgazm konsystencja mojego życia beznadzieja i sens wszechświata miłość i nienawiść pożądanie i cierpienie poemat wszechrzeczy zrodzony w piwie i samotności pożądaniu i jego niezaspokojeniu niemożliwej miłości szczęściu, które chce zawojować świat poemat, który nigdy nie będzie miał końca Styczeń, 1994 (pisałam to, gdy byłam pijana)
	Chcę abyś mnie wziął i o niczym innym nie marzę Chcę abyś mnie wziął i rozerwał me łono Chcę abyś mnie wziął i wypełnił nasieniem Chcę abyś mnie wziął Roztrzaskał o skały Rozszarpał na kawałki Wyssał krew płynącą w żyłach Lizał moje intymne miejsca Zapanuj nade mną Bądź moim władcą Pozwól mi zjeść się Z wnętrza podbrzusza Kiełkuje nasienie Rozrywa skórę Zadaje ból Szarpie tkanki ostrymi kłami Cierpienie jest nie do zniesienia Dlaczego wzywasz mnie skoro nie chcesz abym przybyła? Maj, 1994
	„Krzyk młodości” Spróbujmy złapać chwilę Odzyskajmy wczorajszą noc W szumie wiatru tego wieczoru Wzniećmy płomień ubiegłego wieku Krzyk młodości Radość i rozpacz Był wołaniem „Wolności!” Dzieci, śmieci wciąż chodzą po ulicach Obce są nam tamte wojny I przekleństwa patriotyzmu, nazizmu Jesteśmy drugim pokoleniem Krzyk młodości Radość i rozpacz Był wołaniem „Wolności!” W czasach rapu i hip-hopu Żyjemy, umarło już nawet disco Nadchodzi ostatni człowiek I nastanie czas konformizmu Krzyk młodości Radość i rozpacz Był wołaniem „Wolności!” 2002
	Gdzie chcesz iść kobieto? Nie obchodzi mnie to Czuję wielką złość Mam tego dość Chcę powiedzieć jak Lecz nie mogę tak „To silniejsze ode mnie” Nie to co chcę Gorący wieczór, upojna noc powstrzymajmy wszelką przemoc Jestem tylko parweniuszem Zażegnajmy to małym sojuszem Chcę powiedzieć jak Lecz nie mogę tak „To silniejsze ode mnie” Nie to co chcę Odchodzisz? Zabawmy się Tak bardzo kocham cię Kusisz mnie wciąż Jak Ewę wąż Chcę powiedzieć jak Lecz nie mogę tak „to silniejsze ode mnie” Nie to co chcę 2002
	Odchodzą w niepamięć tamte chwile Gdy dawałaś mi rozkosz Skłaniasz mnie bym pisał ci wiersze Lecz wnet powiem jak wicehrabia Moja wytrwałość była równie wielka Jak twój upór w cnocie I umarła wraz z nią Znudziła mi się dziś ta miłostka Pragnę zaznać nowych rozkoszy Nie miej do mnie wyrzutów Takie jest prawo natury Bóg umarł jak dawny bohater Który wykończył się z własnej winy Jest wielkim idolem Poświęcił wielką sztukę niskiej I stał się historią Ten, który chciał otworzyć drzwi percepcji Lecz wielkość jego była jego słabością Poeci śnią o krótkim życiu Jak androidy o owcach Moim losem jest śmierć Rimbauda 2002

To jest webring bez obciachu - poezja i proza, list do właściciela.
[ trzecia do przodu | poprzednia | następna | trzecia do tyłu| przypadkowa | lista stron ]
Webring Republiki WWW